Czym się różni coaching od mentoringu?

W Polsce coraz częściej doceniany jest wpływ coachingu i mentoringu na karierę zawodową i powodzenie biznesu. Ty także możesz korzystać z profesjonalnego wsparcia lub… go udzielać.

Bez względu na to czy jesteś właścicielem firmy, menedżerem, czy też pracownikiem będącym niżej w zakładowej hierarchii, możesz skorzystać z coachingu, choć już nie koniecznie z mentoringu – mentorem powinna być bowiem osoba, która specjalizuje się w dziedzinie, w której działasz. Możesz zatrudnić uniwersalnego coacha, ale już nie uniwersalnego mentora.

Na czym polega mentoring?

Najczęściej mówi się o nim jako o relacji mistrza z uczniem. Osoba bardzo doświadczona w konkretnej dziedzinie, znająca szczegóły pracy w danej branży i w określonej roli, udziela wsparcia mniej doświadczonemu koledze.

Mentoring polega więc na rozwoju zawodowym opartym na przekazywaniu wiedzy, umiejętności – zarówno tych technicznych, związanych ze sposobem realizacji określonych zadań, jak i innych – np. poprzez wskazywanie sposobów radzenia sobie ze stresem czy też rozwiązywania konfliktów. Mentor staje się dla drugiej osoby nauczycielem. Choć nie powinien narzucać żadnych rozwiązań, to jednak ważne, by w krytycznej sytuacji potrafił wskazać palcem, co można w danym momencie zrobić.

Nie zawsze trzeba używać nazwy „mentoring”, byśmy rzeczywiście mieli z nią do czynienia. Starszy pracownik przydzielony w firmie do pomocy młodszemu, może stać się dla niego właśnie mentorem. Może nim być także szef – o ile widzi w pracowniku nie „wydajną maszynę”, ale żywego człowieka, z którym warto wejść w partnerską relację.

Co to jest coaching?

Coaching, choć czasem używany niczym synonim mentoringu, to w rzeczywistości coś zupełnie innego. Coach nie daje gotowych rad, nie wypisuje recept. Jego zadaniem jest takie poprowadzenie rozmowy z klientem, aby to on sam odnalazł najbardziej trafne rozwiązania swoich problemów oraz sposoby osiągania określonych celów.

Coach zadaje wiele pytań, w tym tzw. pytań granicznych, które skłaniają klienta do refleksji, sprawiają, że nagle zaczyna on zupełnie inaczej patrzeć na swoją rzeczywistość. Takie właśnie poszerzanie perspektywy, wspomaganie kreatywnego myślenia, pobudzanie do odkrywania nowych rozwiązań jest typowe dla coachingu.

Coach nie musi być przy tym ekspertem w branży, w której działa klient. Najważniejsze, by znał się na samym coachingu, by miał odpowiednią wiedzę (przydaje się dobra znajomość psychologii) i doświadczenie.

Coaching a mentoring

Coach wspiera rozwój osobisty, zawodowy i biznesowy, stara się jednak, by klient samodzielnie wybierał sobie cele oraz sposoby ich osiągania. Zadaniem coacha jest udzielanie pomocy w przekuwaniu ogólnych zamierzeń w konkretne projekty oraz wspieranie klienta podczas ich realizacji.

Mentor, to z kolei ktoś, kto także wspiera, ale i podpowiada. Uczy, a czasem nawet wyznacza zadania. Mentor działa w sposób bardziej dyrektywny niż coach. O ile więc mentora możemy porównać do mistrza, o tyle coach będzie przypominał „profesjonalnego przyjaciela”, a może nawet dobrą wróżkę, która pomaga spełniać plany i marzenia.

Marcin Pietraszek

Fot. Getty Images